فولاد ضد زنگ یک فولاد آلاینده بالا است که با ثبات شیمیایی برتر در محیط های اکسید کننده و خوردنی مشخص می شود. بر خلاف فولاد کربن،یکپارچگی ساختاری خود را بدون نیاز به پوشش الکترولیتی یا درمان سطحی کمکی حفظ می کند..

از دیدگاه متالورژیک، مقاومت در برابر خوردگی توسط تشکیل یک لایه غیرفعال ضخیم و نانومتری اکسید کرومیوم (Cr2O3) تنظیم می شود.این فیلم به عنوان یک مانع حرکتی ضد نفوذ در برابر پخش اکسیژن عمل می کندبرای اطمینان از ثبات ترمودینامیک این لایه، محتوای کروم باید بیش از 12٪ از حد محدودی که توسط ASTM A240 و مشخصات بین المللی مواد تعریف شده است، باشد.

در زمینه تأیید مواد و آزمایشات تحلیلی، فولاد های ضد زنگ از طریق دو ابعاد اصلی طبقه بندی می شوند:

• سری Cr: آلیاژ های کرومیوم خالص
• سری Cr-Ni: آلیاژ های آستنیتیک کرومیوم-نیکل.
• سری Cr-Ni-Mo: آلیاژ های تقویت شده از مولیبدن برای مقاومت در برابر گودال.
• سری Cr-Mn-Ni: آلیاژ های تقویت شده با نیتروژن با مقادیر بالا منگنز.

• آستنیتیک: غیر مغناطیسی با انعطاف پذیری بالا (به عنوان مثال، TP314)
• فرریت: ساختار مکعب (BCC) با مرکز بدن (به عنوان مثال، درجه 403).
• مارتنسیتیک: از طریق خاموش کردن سریع سخت می شود (به عنوان مثال، درجه 409).
• دوگانه (Austenitic-Ferritic): فاز مخلوط برای مقاومت بالا در برابر خوردگی و مقاومت در برابر ترک خوردگی (SCC).
• بارندگی-سخت شدن (PH): قدرت فوق العاده بالایی که از طریق بارندگی های بین فلزی به دست می آید.